سکریه

کمال گفت:
-انتخابات تقلبی ست. در کشور همه می‏‎دانند که دروغ است. با وجود این، رسمی‏‎اش می‏‎کنند و مسلط بر مملکت. یعنی برای مردم جا می‏‎افتد نمایندگان‏شان دزدانی هستند که کرسی‏‎های‏شان را دزدیده‏‎اند. وزیران‏شان هم مناصب‏شان را دزدیده‏‎اند، و این یعنی که حکومت و کل سیستم متقلب است و دروغگو، و دزدی و پشت هم‏‎اندازی و فریبکاری به‏‎طور رسمی پذیرفته شده. به این ترتیب، اگر شهروندی عادی به اصول و اخلاق کفر بورزد و به فریب و فرصت‏‎طلبی ایمان بیاورد، گناه کرده؟
احمد با شور و هیجان گفت:
-بگذار حکومت کنند. در هر شری خیری هست. برای ملت ما همان بهتر که بر او ستم روا بدارند تا به دست حکومت محبوب‏‎اش بی‏‎حس شود و به نظامی اطمینان کند که اعتنایی به خواسته‏‎های واقعی‏‎اش ندارد. پس از این‏که مدت‏‎ها فکر کردم به این نتیجه رسیدم که به حکومت طاغوت‏‎هایی مثل محمد محمود و اسماعیل صدقی خوشامد بگویم.