خاطرات کتابی

رابینسون کروزو، نوشته دانیل دوفو، که حتماً معروف حضورتان هست؟ این را سال 1343 خواندم، وقتی سیکل اول دبیرستان بودم ، هنوز سالم و سرزنده به زندگی‎اش در کتابخانه‎ام ادامه می‎دهد، خیلی دوسش دارم و برایم عزیز است. همچنان بوی به می‎دهد. البته این بو در حافظه من است نه در اوراق کتاب، حالا چرا بوی به؟ چون زمانی که این کتاب را خواندم، جای شما خالی، رفته بودیم به دهکده‎ای نزدیک اصفهان و من این را در اتاقی خواندم که درطاقچه‎هایش به چیده بودند، اتاق خنکی بود و بیشتر حکم انباری را داشت. جای خیلی ساکتی بود، تکیه داده بودم به یک رختخواب و کتاب را می‎خواندم، همچنان بوی به خود را حفظ کرده است و هر بار بازش می‎کنم دوره نوجوانی زنده می‎شود.