سرشت شر

شر چیست؟ جایگاهش کجاست؟ آیا اصلا جایگاهی دارد؟ اسمی است که سرشتی ذاتی دارد، یا صفتی است که ما به رفتارهای شرارت‎بار می‎دهیم؟ چه تفاوتی هست بین شر و رذیلت؟ و عمدی بودن جرم و گناه ما چه تاثیری بر ماهیت عمل ما می‎گذارد؟
خانم دارل کوئن با نقد دیدگاه اخلاق‎گرایان و خردگرایان به طرح این نظریه‎ی شگفت‎انگیز می‎پردازد که منشا شر برخلاف آنچه همگان می‎پندارند خشونت نیست، بلکه رنج ناشی از جهل زیسته است که به پریشانی‎هایی چون خودشیفتگی، ملال، ریاکاری، توهمات خیالبافانه، خیانت، اهریمن‎سازی از دیگران، و جزم‎اندیشی می‎انجامد. نویسنده سازوکار این پریشانی‎ها را در شخصیت‎پردازی قهرمانان آثاری چون آقای ریپلی بااستعداد اثر پاتریشیا های اسمیت، مفیستوی کلاوس مان، دکتر جکیل و مستر هاید رابرت لوئیس استیونسن، تنگنای هنری جیمز، کمدی الهی دانته، رساله‎ی ائوتوفرون افلاطون و بخش‎هایی از انجیل بازمی‎نمایاند و با زبانی همدلانه خواننده را به شناخت عمیق ریشه‎ها و مبانی تکوین شر فرامی‎خواند.