خوب گوش نمی دهی

اپیکتتوس، فیلسوف یونان باستان، می‎گوید «طبیعت به ما یک زبان و دو گوش داده تا بتوانیم دو برابرِ آنچه می‌گوییم بشنویم». اما زندگیِ ما آکنده از گفتن است تا شنیدن و مهارت دلخواهمان فن بیان است نه گوش سپردن: در جلسه‎های کاری باید بتوانیم رشتۀ کلام را به دست بگیریم؛ در شبکه‎های اجتماعی باید بتوانیم از خودمان بیشتر و بهتر بگوییم؛ در بحث‎های سیاسی باید نفوذ کلام داشته باشیم. در این اوضاع آیا کسی باقی می‎ماند که بخواهد بشنود؟ کیت مرفی، در جست‎وجوی هنر گمشدۀ «گوش سپردن»، سراغ جاسوس‎ها و کشیش‎ها و روان‎درمانگرها و آدم‌هایی رفته که ناچارند سکوت کنند و گوش فرادهند. او با نثری طنزآمیز و متکی به یافته‎های روان‎شناسی و جامعه‌شناسی و عصب‌شناسی ابتدا توضیح می‌دهد که «گوش کردن» چیست و چه اهمیتی دارد و سپس راهنمایی عملی برای بهتر شنیدن پیش پایمان می‎گذارد.