آخرین بار که فرصت کردید کسل شوید کی بود؟ سکون و بیتحرکی گاه چنان یاسآور است که آدم را از پا میاندازد، ولی ما در دنیای مدرن از آن سوی بام افتادهایم. ما در عصری بیقرار و پُرتبوتاب زندگی میکنیم. مشغولیت لاینقطع ظاهراً هیجانانگیز است، ولی از لحاظ عاطفی آشفتهمان میکند و قوای ذهنیمان را تحلیل میبرد. چطور به توازنی درونی برسیم و از کنار تجربههای زندگی سرسری نگذریم و درست درکشان کنیم؟ نویسنده این کتاب از نیاز به پرورش کنجکاوی و خودشناسی دفاع میکند و نیز لذت بردن از لحظات بیکاری و معاشرت رو در رو. او بر اساس روانکاوی، عصبشناسی و همچنین ادبیات تاکید میکند که پسندها و اهدافمان را دریابیم و ذخایر درونمان را تجدید کنیم. نویسنده میخواهد با این کتاب خواننده را با انگیزهتر از پیش به زندگیاش پیوند دهد تا تجربیاتش عمق و معنای بیشتری پیدا کند.
«هدف مدرسه زندگی این است که با مطالعۀ موضوعهای مهم زندگی و با کمک فرهنگ، زندگی ما را شفافتر و لذتبخشتر کند و از ابهامهایش بکاهد. مجموعۀ جدید کتابهای خودیاری این ژانر را ادامه میدهد و در عین حال آن را جدیتر، عمیقتر و مفیدتر میسازد.»
آلن دوباتن، بنیانگذار «مدرسۀ زندگی»
«هدف مدرسه زندگی این است که با مطالعۀ موضوعهای مهم زندگی و با کمک فرهنگ، زندگی ما را شفافتر و لذتبخشتر کند و از ابهامهایش بکاهد. مجموعۀ جدید کتابهای خودیاری این ژانر را ادامه میدهد و در عین حال آن را جدیتر، عمیقتر و مفیدتر میسازد.»
آلن دوباتن، بنیانگذار «مدرسۀ زندگی»
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران