رابرت اروین در دانش خطرناک همهی جریانها و مکاتب شرقشناسی را با نگاهی انتقادی بررسی کرده و بخشها و صفحات مجزایی را نیز به چهرههای شاخصی نظیر براون و ماسینیون و نیکلسون اختصاص داده است. از این حیث میتوان این کتاب را تاریخ تحلیلی جامعی از شرقشناسی تا آستانهی قرن بیستویکم دانست. اما در واقع دانش خطرناک پاسخی عالمانه و منصفانه به تندرویها و اشتباهات ادوارد سعید در شرقشناسی است، تا جایی که خود اروین میگوید اگر کتاب سعید در کار نبود، این کتاب هم نوشته نمیشد.






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران