فلسفه سیاسی

ازدواج یک قرارداد هم‎بستری نیست، بلکه پیمان همبستگی است. بنیانش شهوت است، نه به این معنا که همۀ ازدواج‎ها از میل جنسی شروع شده یا میل جنسی در آن‎ها وجود دارد، بلکه از این جهت که، بدون میل جنسی، این نهاد در موقعیت انسانی بر باد تکیه دارد. در عین حال، با نگاه از بیرون از منظر یک انسان‎شناس، ازدواج یک کارکرد دارد، که زادولد اجتماعی، اجتماعی کردن فرزندان و انتقال سرمایه اجتماعی را تضمین می‎کند.
حکومت تمامیت‎خواه دارای ساختار قدرت متمرکز است که نه به قانون محدود است و نه خود را به قانون مقید می‎کند، و به هر جنبه از زندگی اجتماعی سرک می‎کشد. ایدئولوژی تمامیت‎خواهی، نظام ایده‎ها و آموزه‎هایی است که شکل تمامیت‎خواهی حکومت را توجیه کرده و آن را عادی جلوه می‎دهد. معمولاً از طریق نمایش آن به‎عنوان حکومت عدالت، چه‎بسا به‎عنوان “راه‎حل نهایی” یک مشکل اجتماعی که نمی‎توان آن را به صورتی دیگر حل و فصل کرد.