از خود بیگانگی انسان مدرن

چنان که از مثال‎‎های تاریخی درباره واژه بیگانگی پیداست حتی جامعه‎ها هم دچار این حالت کرخی و بی‎حسی شده‎اند و از گرایش به بیگانگی بر آشفته و مضطرب نمی‎شوند. واژه «بیگانی» در مفهمو فلسفی‎اش نخستین بار به وسیله فیتشه و هگل در اوایل قرن نوزده مورد استفاده قرار گرفت، گرچه در آن هنگام نفوذ و تاثیر آن محدود به گروه‎های کوچکی از شاگردان آن‎ها بود ولی هنگامی که مارکس تفسیر خود را از دوران سرمایه‎داری بر محور بیگانگی از خود متمرکز کرد، این واژه در دهه چهل قرن نوزده وارد تئوری‎های جامعه‎شناسی گردید. ولی نتوانست نفوذ و تاثیر خود را برای مدت زمان درازی حفظ کند و تقریبا برای سال‎ها پس از آن دهه به دست فراموشی سپرده شد. ولی اکنون در این صدسال اخیر است که مفهوم بیگانگی دوباره مطرح شده است. این موضوع به خوبی می‎تواند به علت ساله‎ای متمادی تداوم بحرانی باشد که موجب آگاهی ما از مسئله بیگانگی شده است.