مدرنیته کثرت گرایی و بحران معنا

مدل اروپایی مدرنیته‏‎ی سکولارشده فقط ارزش صادراتی محدودی دارد. مهم‏ترین عامل در ایجاد بحران‏‎های معنا در جامعه و زندگی فرد احتمالا سکولاریته‏‎ی به ظاهر مدرن نیست، بلکه کثرت‏‎گرایی مدرن است. مدرنیته به معنای افزایش کمی و همچنین کیفی متکثر شدن است. علل ساختاری این واقعیت به خوبی شناخته شده است: رشد جمعیت و مهاجرت و به دنبال آن‏‎ها، توسعه‏‎ی شهرنشینی؛ متکثرشدن به معنای فیزیکی و جمعیتی؛ اقتصاد بازار و صنعتی شدن که مردم را از متفاوت‏‎ترین انواع دورهم جمع می‏‎کند و آن‏‎ها را به دادوستد مسالمت‏‎آمیز معقول با یکدیگر وامی‏‎دارد؛ و حاکمیت قانون و دموکراسی که ضمانت‏‎های نهادی را برای این همزیستی مسالمت‏‎آمیز فراهم می‏‎کند. رسانه‏‎های ارتباط جمعی (هم مطالب چاپی که بر سواد عمومی – که با آموزش اجباری در کل جمعیت گسترش می‏‎یافت – تکیه داشت، و هم جدیدترین رسانه‏‎های الکترونیکی) به طور مداوم و موکد تکثر روش‏‎های زندگی و تفکر را نمایش می‏‎دهند. اگر کنش و واکنش‏‎های برخاسته از این تکثر با انواع «حصارها» محدود نشود، این کثرت‏‎گرایی کاملاً موثر واقع می‏‎شود و یکی از پیامدهایش بحران معنایی «ساختاری» است.