از پادشاهی کیومرث تا پایان کار فریدون

این کتاب روایتگر بخش اساطیری شاهنامه است که از پادشاهی کیومرث شروع شده تا پایان کار فریدون ادامه می‎‎یابد و زندگی پادشاهان پیشدادی را بازگو می‎‎‎کند. فرق بخش اساطیری شاهنامه با بخش پهلوانی در این است که شاهان پیشدادی، بدون این‎که از زیردستان کمک بگیرند، مستقیماً وارد نبردها می‎شوند و پادشاهی‎شان را سامان می‎دهند، یعنی خودشان هم سردار، هم شاه، هم پیامبر، هم وزیر و هم پهلوانند، درحالی‎که در بخش پهلوانی، بیشتر کارها به دست پهلوانان دیگر انجام می‎شود و آن‎ها برای سروسامان دادن به مرزهای پادشاهی نبرد می‎کنند. و البته سروش واسطه‎ی میان پروردگار با شاهان است و آن‎ها را نیک و بد کارها آگاه می‎کند.
این کتاب، با روایت زندگی جمشید و ناسپاسی او بر خداوند، نشان می‎‎‎دهد که چگونه خداوند فرایزدی را از جمشید دور می‎کند و سرزمینش به دست اهریمن ضحاک تباه می‎شود و سرانجام فریدون بر او تاخته به ظلم هزارساله‎‎اش خاتمه می‎دهد.
فردوسی بزرگ‎ترین حماسه‎سرای ایران است و سروده‎اش، شاهنامه، بخش مهم هویت فرهنگی ایرانیان. برای اینکه عظمت کار فردوسی را بدانیم باید به دوران او نگاهی بیندازیم. در زمانی که فرهیختگان ایرانی به زبان عربی می‎‎نگاشتند و عربی‎دانی سبب تفاخر اهل علم و ادب بود، فردوسی شاهنامه را به زبان فارسی سرود.
شاهنامه براساس داستان‎هایی باستانی سروده شده، اما فردوسی داستان‎ها را گسترش داده و با افزون دیدگاه‎های خود اثری تازه آفریده که زبانی ساده دارد. خواننده در کشاکش داستان‎های شاهنامه با پهلوانان زندگی می‎کند؛ با پیروزی‎شان احساس پیروزی می‎کند و در اندوه و شادی با آن‎ها همراه می‎شود.