از پادشاهی بهمن تا پایان کار اسکندر

این کتاب آغاز بخش تاریخی شاهنامه است که داستان پادشاهان ایران‎زمین را روایت می‎کند.
بهمن، پسر اسفندیار، پس از مرگ اسفندیار با سرپرستی رستم پرورش می‎یابد، اما او، که حیله‎گری و نیرنگ‎بازی را از پدربزرگش به ارث برده، پس از رسیدن به تخت پادشاهی خیانت می‎کند و به زابل حمله می‎برد و دودمان رستم را نابود می‎کند و از خاندان بزرگ زال، تنها خود زال را زنده می‎گذارد.
در این کتاب زندگی اسکندر و حمله‎اش به ایران‎زمین هم روایت می‎شود. اسکندر، مانند همه‎ی پادشاهان، شاهی جهان‎گشاست، اما شخصیتش وجه دیگری هم دارد. او در پی یافتن رازهای جهان است و در این را تا نزدیک کمال و رسیدن به آب حیات پیش می‎رود.

فردوسی بزرگ‎ترین حماسه‎سرای ایران است و سروده‎اش، شاهنامه، بخش مهم هویت فرهنگی ایرانیان. برای اینکه عظمت کار فردوسی را بدانیم باید به دوران او نگاهی بیندازیم. در زمانی که فرهیختگان ایرانی به زبان عربی می‎‎نگاشتند و عربی‎دانی سبب تفاخر اهل علم و ادب بود، فردوسی شاهنامه را به زبان فارسی سرود.
شاهنامه براساس داستان‎هایی باستانی سروده شده، اما فردوسی داستان‎ها را گسترش داده و با افزون دیدگاه‎های خود اثری تازه آفریده که زبانی ساده دارد. خواننده در کشاکش داستان‎های شاهنامه با پهلوانان زندگی می‎کند؛ با پیروزی‎شان احساس پیروزی می‎کند و در اندوه و شادی با آن‎ها همراه می‎شود.