از پادشاهی یزگرد بزه گر تا پایان پادشاهی بلاش

پادشاهی یزدگرد بزه‌گر از عبرت‎آموزترین داستان‎های شاهنامه است. او پادشاهی زشت کردار، ستمگر و بی‎رحم است که طی سلطنتش مردم ایران زمین را به ستوه می‏آورد. ایرانیان که از بیدادش به تنگ آمده‎اند، عهدد می‎بندند که از نسل او هیچ کس را به پادشاهی برندارند.
پس از یزدگرد، وقتی فرزندش بهرام گور طلب تاج پادشاهی می‎کند و آن را حق خود می‏داند، ایرانیان از سپردن تاج‎وتخت به او سر باز می‎زنند. بهرام آزمونی پیشنهاد می‎کند و از این آزمون سربلند بیرون می‏آید و پس از آن ایرانیان به پادشاهی‏اش رضایت می‎دهند.
فردوسی بزرگ‎ترین حماسه‎سرای ایران است و سروده‎اش، شاهنامه، بخش مهم هویت فرهنگی ایرانیان. برای اینکه عظمت کار فردوسی را بدانیم باید به دوران او نگاهی بیندازیم. در زمانی که فرهیختگان ایرانی به زبان عربی می‎‎نگاشتند و عربی‎دانی سبب تفاخر اهل علم و ادب بود، فردوسی شاهنامه را به زبان فارسی سرود.
شاهنامه براساس داستان‎هایی باستانی سروده شده، اما فردوسی داستان‎ها را گسترش داده و با افزون دیدگاه‎های خود اثری تازه آفریده که زبانی ساده دارد. خواننده در کشاکش داستان‎های شاهنامه با پهلوانان زندگی می‎کند؛ با پیروزی‎شان احساس پیروزی می‎کند و در اندوه و شادی با آن‎ها همراه می‎شود.