مردی که دو پای چپ داشت

«شگفت‌انگیزترین شب زندگی‌ام آن شبی بود که ویلتون من را محرم راز خود دانست. این‌که چرا از بین همه من را انتخاب کرد، نمی‌دانم. ترجیح می‌دهم فکر کنم چون آن شب تنها بودیم، من و ویلتون، در آن حال و هوای روحی خاص که آدم یا باید سفرۀ دلش را پیش یک نفر باز کند و یا از درد بترکد؛ و ویلتون از بین این دو گزینۀ لعنتی، اولی را انتخاب کرد. توی ماجراهای عشقی، قوی‌ترین آدم‌ها معمولاً سست‌ترین و بی‌دل و جرأت‌ترین‌ها از آب درمی‌آیند. ویلتون سیزده تا وزنه را یک‌جا می‌زد و ماهیچه‌هایش به کابل‌های فلزی می‌ماند، اما در آن شرایط بحرانی اگر یک تخم‌مرغ آب‌پز جای او بود قطعاً شهامت بیشتری از خودش نشان می‌داد. ویلتون رقت‌انگیز بود.»
از متن کتاب
سر پلام گرن ویل وودهاوس، نویسنده و طنزپرداز انگلیسی، را یکی از بزرگ‌ترین طنزپردازان قرن بیستم میلادی می‌دانند. وودهاوس نخستین داستان‌اش را در 19 سالگی منتشر کرد و تا آخرین روز حیات دست از نوشتن برنداشت. با این که اغلب آمریکا سپری کرد و به تبع آن، از نیویورک و هالیوود به عنوان زمینه بعضی از رمان‌ها و داستان‌های کوتاه‌اش بهره گرفت. خودش معتقد بود یکی از عواملی که باعث طنزآمیز بودن نوشته‌هایش می‌شود نوع نگاه‌اش به زندگی است: «اگر زندگی را ساده بگیرید، همه‌چیز را خنده‌دار خواهید یافت، شاید به این خاطر که این‌طور به دنیا آمده‌اید.» وودهاوس مورد ستایش بسیاری از نویسندگان هم عصرش، مانند جورج اورول، مکس بیربام، رادیارد کیپلینگ و ای، هاوسمن بوده و «مردی که دو پای چپ داشت» از آثار شاخص او به شمار می‌آید.