به سوی فانوس دریایی مصداق شگفت لحظهای در ادبیات مدرن است که نوشتار- گلاویز با تاریخ- در تأسیس «فرم کیهانی» توفیق مییابد. ویرجینیا وولف در صدد رصد سطحی از زمان در رمان بود که گذشته و آینده در آن به هم میآمیزند. «زمان نابی» که «اصلا زمان نیست»، بلکه ماحصل لحظه دلنگرانی کلمهها از پذیرش هریک از دلالتهای شعری و روایی است.
روابط متوالی اتفاقات به هیچ درکی از کلیت کتاب نمیانجامد. نکته اصلی، وجه شاعرانهای است که با ترکیب لحظههای خود-ارجاع، ناگهان خواننده را تسخیر میکند. ویرجینیا وولف، تصوری از نوشتار مدرن را رقم زد که مطابق با آن تاریخ محروم از حقیقت کیهانی شایسته اعتماد نیست.
«وسلی جیکوبز»
روابط متوالی اتفاقات به هیچ درکی از کلیت کتاب نمیانجامد. نکته اصلی، وجه شاعرانهای است که با ترکیب لحظههای خود-ارجاع، ناگهان خواننده را تسخیر میکند. ویرجینیا وولف، تصوری از نوشتار مدرن را رقم زد که مطابق با آن تاریخ محروم از حقیقت کیهانی شایسته اعتماد نیست.
«وسلی جیکوبز»
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران