سینمای شوروی

ذات تأسیس مراکز آموزش فیلم‎سازی در سال‎های پس از انقلاب بلشویکی، امری بدیهی است. اما ذکر صفت هنری یا تعبیر با ماهیت هنری که نویسندگان در مورد این دوره‎ها در این کتاب ذکر کرده‏اند اندکی دور از واقعیت به‏نظر می‎رسد. چراکه در سال‎های پایانی دهه‎ی نخست قرون پس از انقلاب 1917، از آن روی که به سینما به‎عنوان یک هنر مستقل اهمیت چندانی داده نمی‎شد هنوز مبانی نظری آن تدوین نشده بود چه رسد به اینکه آموزش آن با رویکرد هنری به صورتی جدی در نظر گرفته شود. هرچند که بعدها اتحاد جماهیر شوروی به‎عنوان یکی از پایگاه‎های تولید مبانی نظری سینما با چهره‏های مؤلفی همچون سرگئی آیزنشتاین، لف کولشوف، واسوالد پودوفکین و دیگران در جهان شناخته شد.