فرشته تاریخ

در جایی از نمایش والتر بنیامین رو به ما خواهد کرد و خواهد گفت :
«من شاید همون خاطره‎ای هستم که الان در لحظه خطر روشن می‎شه… و این‎که شما چطور در اکنونِ خودتون تصویر من رو که جرقه‎زنان ظاهر می‎شه به چنگ می‎آرید…»
و با همین گفتار خود را پیوند می‎زند به کل تاریخ ستمدیده، و پس همان‎گونه که «فرشته نو»ی پل کِله در تفسیر او بدل شده بود به شاهدی برای اعصار ظلمانی، اکنون نیز خود تمثیلی می‎شود از همان منظر به اکنونِ پرخطرِ ما چشم دوخته است.