آنا کارنینا یکسره یاس و اندوه نیست. جاذبۀ این کتاب نیز، همچون جنگ و صلح، در صحنههای زنده و شاداب شادیهای زندگی است: سرسرهبازی لوین و یا، بعدها، مشارکتش با دهقانان در دروکردن؛ اوج گرفتن و به وصال انجامیدن عشق سالم و بارآور میان لوین و کیتی؛ و حتی شادمانی عمیق و سرزندگی آنا پیش از آنکه لطمۀ جبرانناپذیری بر آن وارد آید. در هیچیک از دیگر آثار تالستوی فوران شور و نشاط همه جانبۀ او و حساسیت توام با سرزندگی او، در تلفیق با دید درونی نافذش از اینکه چگونه همین شور زندگی میتواند به انزجار از زندگی بینجامد، اینچنین کامل به چشم نمیخورد.






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران