آیا قیام کردن بی فایده است

«… اخلاقیات نظری من «پاداستراتژیک» است: احترام گذاشتن هنگامی که یک تکینگی قیام می‌کند و سازش‎ناپذیربودن به‎مجرد آن که قدرت امر عام و جهان‎شمول را زیر پا می‌گذارد. انتخابی ساده اما کاری دشوار چون باید همواره اندکی در زیر تاریخ مترصد آن چیزی بود که تاریخ را برهم می‎زند و آن را منقلب می‎کند، و باید اندکی در پس سیاست هشیار آن چیزی بود که باید سیاست را بی‌قیدوشرط محدود کند. روی‎هم‎رفته کار من این است؛ من نه اولین نفرم نه یگانه کسی که چنین می‎کند. اما من این کار را برگزیده‎ام.»
آیا قیام کردن بی‎فایده است؟ از دو مجموعه تشکیل شده است. بخش نخست شامل کوته‌نوشت‎ها و گفت‌وگوهایی است که مستقیماً به انقلاب سال 1357 ایران مربوط‎اند و در همان بحبوحه انجام گرفته‌اند. بخش دوم شامل یک کوته‎نوشت («در باب نوعی اخلاق ناخرسندی») و دو درس‎گفتار («روشن‎نگری چیست؟» و «انقلاب چیست؟») است که هرچند به مسئله‎ی انقلاب ایران نمی‌پردازند اما چندان هم بی‎ربط نیستند.