ابر سیاه دروغ

شروع یک توفان
وقتی لِوای از حقیقت خوشش نیاید، کمی دروغ سرهم می‎کند. یک روز مادرش برایش توضیح می‎دهد که دروغ گفتن اعتماد دوستانش به او را از بین می‎برد و او را غمگین می‎کند.
«وقتی دروغ می گویی، خورشید قلبت تاریک می‎شود. بعد ابر دروغ ساخته می‎شود و روزت را ابری و غمگین می‎کند. هربار که دروغ دیگری می‎گویی، ابر دیگری ساخته می‎شود، و تا به خودت بیایی می‎بینی که در قلبت توفان شده است.»