اتاق جیکب

اتاق جیکب سومین رمان ویرجینیاوولف است. وولف در این رمان از شیوه‌های سنتی روایت در رمان انگلیسی گسست و تجربۀ موسوم به جریان سیال آگاهی را آغاز کرد. اتاق جکیب روایتگر گستردۀ زمانه‎ایست که از دورۀ آرامش و ثبات پیش از جنگ اول تا دورۀ سر برآوردن حقایق فلاکت بار پس از جنگ را در برمی‌گیرد. روایت از دیدگاه سنتی بسیار گسسته است، اما به قول ربکا وست در نشریۀ آبزرور، زبان این رمان «شعر ناب است» اتاق جکیب را منتقدان ادای دین دانسته‌اند به کشته شدگانی که با رفتنشان بخشی قابل توجه از جمعیت زمین برای همیشه محو شد. اتاق جکیب از آغاز تا به پایان آبستن احساس دلتنگی و حسرت برای چیزی است که دیگر وجود ندارد.