ارواح ملیت ندارند

«کتاب هندیِ کودکانه‎ای داشتم که یکی از دوستان پدرم به من هدیه داده بود. در این کتاب، گاو لاغر و سفیدی نقاشی شده بود که من هربار می‎دیدمش، از نو شیفته‎اش می‎شدم. رؤیایم این بود که روزی به سفری دور و دراز بروم تا این گاو را ببینم. رنگ گاو مثل کاغذ سفید بود. کاغذ به ژاپنی می‎شود «کامی» و خدا هم می‎شود «کامی» طبیعتاً هر کدام با تأکید متفاوتی ادا و با کاراکترهای متفاوتی نوشته می‎‎شوند. اما حالا وقتی «کامی» را با الفبای لاتین می‎‎‎نویسم، دیگر هیچ فرقی بین خدا و کاغذ وجود ندارد.»
از متن کتاب
یوکو تاوادا، نویسنده‎ی ژاپنی مقیم آلمان و دانش‎آموخته‎‎ی ادبیاتِ معاصر آلمانی از دانشگاه زوریخ، به هر دو زبان ژاپنی و آلمانی، رمان، داستان، جستار و شعر می‎نویسد و در هر دو کشور برنده‎ی جوایز معتبری شده است. تاوادا در جستارهای کتاب ارواح ملیت ندارند ما را به جهان رازآمیز و مبهم زبان‎ها دعوت می‎کند. خواندن این کتاب سفری آرمانی است به جهان بدون واژه و نشانه. به تعبیر ویم وندرس، کتاب تاوادا «از جایی به ما رسیده که سرزمین هیچ‎کس است؛ جایی که واژه‎ها، اسامی و نشانه‎ها دیگر هیچ معنایی ندارند و تنها کار مهم ادراک، پذیرش، احساس و نقل تجربه است.»
مجموعه‎ی زندگی میان زبان‎ها روایت نویسندگانی است که در کشوری غیر از سرزمین مادری‎شان زندگی‎ می‎کنند یا مدام میان چند زبان در رفت‎وآمدند؛ نویسندگانی که آگاهانه به تجربه‎ی زندگی در زبانی دیگر اندیشیده‎اند و در جستارها و خاطرات‎شان بازی‎ها و معماهای زیستن در زبانی آشنا یا غریبه را تصویر می‎کنند.