از رزم رستم و اسفندیار تا پایان داستان رستم و شغاد

در این کتاب دو پهلوان ایرانی رودرروی هم قرار می‎گیرند. هردو افتخارات بسیار برای سرزمین آورده‎اند و رنج‎های بسیار برده‎اند. هردو هفت‎خوان مخوفی را پشت‎سر نهاده‎اند تا ایران‎زمین را از بدخواهانش محافظت کنند. تقابل این دو پهلوان نبردی است که برای پیروزی دربر ندارد. جنگی است که به دلیل زیاده‎خواهی پهلوانی جوان در برابر پهلوانی پیر و کارآزموده روی می‎دهد و پادشاهی که برای حفظ سلطنتش فرزند دلبندش را به کام مرگ می‎فرستد.
داستان دوم این کتاب داستان دو برادر و داستان نیرنگ و حیله‎گری در برابر راستی و صداقت است. تراژدی رستم و صداقت است. تراژدی رستم و شغاد پایان بخش قسمت پهلوانی شاهنامه است.

فردوسی بزرگ‎ترین حماسه‎سرای ایران است و سروده‎اش، شاهنامه، بخش مهم هویت فرهنگی ایرانیان. برای اینکه عظمت کار فردوسی را بدانیم باید به دوران او نگاهی بیندازیم. در زمانی که فرهیختگان ایرانی به زبان عربی می‎‎نگاشتند و عربی‎دانی سبب تفاخر اهل علم و ادب بود، فردوسی شاهنامه را به زبان فارسی سرود.
شاهنامه براساس داستان‎هایی باستانی سروده شده، اما فردوسی داستان‎ها را گسترش داده و با افزون دیدگاه‎های خود اثری تازه آفریده که زبانی ساده دارد. خواننده در کشاکش داستان‎های شاهنامه با پهلوانان زندگی می‎کند؛ با پیروزی‎شان احساس پیروزی می‎کند و در اندوه و شادی با آن‎ها همراه می‎شود.