از رفتن کاووس به مازندران تا پایان داستان رستم و سهراب

این کتاب با جنگ هاماوران شروع می‎شود که اهمیتش در ازدواج کاووس شاه و سودابه، دختر شاه هاماوران، است. این پیوند در داستان سیاوش نقش مهمی دارد. سپس غم‏نامه‌ی رستم و سهراب روایت می‏شود که شاید مهم‎ترین تراژدی ادبیات فارسی است؛ کشته‎شدن پسر به دست پدر. سهراب جوانی بی‎تجربه است و قصدش از آغاز جنگ با ایرانیان این است که کاووس شاه را از میان بردارد و رستم را پادشاه ایران کند و بر افراسیاب بتازد و خود پادشاه توران زمین شود، اما رستم به پاس داشت باور کهن ایرانیان، یعنی داشتن گوهر و نژاد پادشاهی، ناچار می‎شود او را قربانی کند.
فردوسی بزرگ‎ترین حماسه‎سرای ایران است و سروده‎اش، شاهنامه، بخش مهم هویت فرهنگی ایرانیان. برای اینکه عظمت کار فردوسی را بدانیم باید به دوران او نگاهی بیندازیم. در زمانی که فرهیختگان ایرانی به زبان عربی می‎‎نگاشتند و عربی‎دانی سبب تفاخر اهل علم و ادب بود، فردوسی شاهنامه را به زبان فارسی سرود.
شاهنامه براساس داستان‎هایی باستانی سروده شده، اما فردوسی داستان‎ها را گسترش داده و با افزون دیدگاه‎های خود اثری تازه آفریده که زبانی ساده دارد. خواننده در کشاکش داستان‎های شاهنامه با پهلوانان زندگی می‎کند؛ با پیروزی‎شان احساس پیروزی می‎کند و در اندوه و شادی با آن‎ها همراه می‎شود.