از وقتی که جنگ در گرفت تا وقتی که جنگ تمام شد

هاینریس بل (1985-1917)، برنده‌ی نوبل ادبی 1972 نامدارترین چهره‌ی ادبی- هنری آلمان در نیمه‌ی دوم سده‌ی بیستم است. بنابر آماری که در سال‌های پایانی دهه‌ی هفتاد سده‌ی گذشته در آلمان انتشار یافت، بل از لحاظ نفوذ معنوی و اندیشه‌سازانه در میان شهروندان آلمان نفر چهارم بود. بل این موفقیت را تا هنگام مرگ با خود داشت. « از چنین شهرتی حتی توماس مان برخوردار نبود.»
در دوداستان نخست این کتاب: « وقتی که جنگ در گرفت» و «وقتی که جنگ تمام شد»، اندیشه‌های راوی هر دو داستان همخوانی بسیاری با تفکرات خود نویسنده دارد. بل هنگامی که ناخواسته به جبهه‌های دومین جنگ جهانی اعزام شد 22 ساله بود و راوی نخستین داستان پیشگفته 20 ساله است. نویسنده هنگام بازگشت از جبهه‌ها 28 سال داشت و راوی در حال بازگشت به وطن در داستان دوم 26 سال سن دارد. این هر دو راوی- که می‌نماید که یکی باشند- آشنایان با اندیشه‌های بل را به یاد خود او می‌اندازند: فردی ترقی‌خواه، مخالف جنگ سالارانی که نام‌شان را- به ویژه در داستان دوم- پیوسته ذکر می‌کند، دشمن یهودی- ستیزی، افشاگر مذهب نهادی شده…