از پادشاهی اشکانیان تا پادشاهی بهرام پسر شاهپور

تاریخ اشکانیان مبهم و تاریک است و فردوسی تنها به آوردن نام پادشاهان این سلسله بسنده کرده و تنها به روایت داستان اردوان پنجم، آخرین شاه اشکانی، چگونگی برانداخته شدن اشکانیان و تاسیس سلسله‎ی ساسانیان به دست اردشیر بابکان پرداخته است. اردشیر، که در دربار اردوان پرورش یافته، مورد خشم شاه قرار می‎گیرد و سرانجام با کنیز او از دربار می‏‎گریزد و سپاهی گرد می‏‎آورد به سلطنت سلسله‎ی اشکانیان پایان می‎دهد.
در این داستان موضوع فره‌ی ایزدی اهمیت دارد. فره‎ی اردشیر به شکل بره‏‎ای به دنبالش می‎دود و هنگامی اردشیر بر اردوان پیروز می‎شود که با این بره یا همان فره به او می‏‎رسد.
فردوسی بزرگ‎ترین حماسه‎سرای ایران است و سروده‎اش، شاهنامه، بخش مهم هویت فرهنگی ایرانیان. برای اینکه عظمت کار فردوسی را بدانیم باید به دوران او نگاهی بیندازیم. در زمانی که فرهیختگان ایرانی به زبان عربی می‎‎نگاشتند و عربی‎دانی سبب تفاخر اهل علم و ادب بود، فردوسی شاهنامه را به زبان فارسی سرود.
شاهنامه براساس داستان‎هایی باستانی سروده شده، اما فردوسی داستان‎ها را گسترش داده و با افزون دیدگاه‎های خود اثری تازه آفریده که زبانی ساده دارد. خواننده در کشاکش داستان‎های شاهنامه با پهلوانان زندگی می‎کند؛ با پیروزی‎شان احساس پیروزی می‎کند و در اندوه و شادی با آن‎ها همراه می‎شود.