پروفسور حسابی در بازگویی روزهای بازپسین از همه میگویند؛ از پدر، مادربزرگ، همسر و هرکس که در گذر زندگی دستی و آغوشی به مهربانی به سویشان گشودهاند. از مادربزرگ خود بارها با لفظ خانم یاد میکنند و آن جا که فرزندانشان در پرسشی ناخواسته و نابه هنگام از لفظ خانم و آقا و تاکید هماره پدر میپرسند در پاسخ به تاکید میگویند:«خانم و آقا بودن آسان نیست، سابقه، تربیت و نجابت باید فراهم باشد. ایمان و اعتقاد از ارکان خانم و آقا بودن است، اگر خانم و آقایی به این مرتبه برسند، میدانند که چه کارهایی نباید انجام دهند. یا به قول حافظ آن قدر هست که بانگ جرسی میآید… خانم و آقا هیچگاه دروغ نمیگویند و در نشست و برخاست و خیلی از مسائل اجتماعی آداب لازم را رعایت میکنند.»






نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران