وقتی دبیرستان بودم دانشآموزان دنبال انشایی میگشتند که به درد هر موضوعی بخورد. جمله معروف، البته واضح و مبرهن است که اگر قدری درباره این موضوع پر فایده فکر کنیم و پس از این موضوع پرفایده نتیجه میگیریم که یادگار همان دوران است. آن روزها از این ماجرا خندهام میگرفت اما حالا مثل اینکه خودم هم در این رساله میخواهم همین کار را بکنم. دستورهایی صادر کنم برای نوشتن هر مقاله. مگر میشود برای مقالهای که پهلو به اثر هنری میزند و مقاله تحقیقی و علمی دستورهای واحدی داد؟




نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران