بوروکراسی

مفهوم «بوروکراسی» همواره تداعی‎کننده تجربیاتی منفی است؛ از تشریفات کند، کاغذبازی و خونسردی بی‏‎عاطفه اداری تا ناکارآمدی، اتلاف انرژی و سرمایه و کارنادانی. همین جنبه‎‏های ملامت‏‎بار باعث شده است بوروکراسی امری ماهیتاً منفی قلمداد شود و هیچ‏کس حاضر نباشد آن را گردن بگیرد – حتی جریان‏‎هایی که خود منادی بوروکراتیک‏‎سازی همه شئون زندگی اجتماعی‏‎اند. اما لودویگ فون میزس، اقتصاددان و متفکر اتریشی-امریکایی، در این کتاب ابتدا تعریف دقیق خود را از مفهوم بوروکراسی شرح می‎‏دهد و سپس خواننده را متقاعد می‏‎کند که «نفس» بوروکراسی شر نیست، بلکه «گسترش» بوروکراسی است که به مصیبت تبدیل می‎شود؛ گسترش بوروکراسی به حوزه‎‏هایی که می‏‎تواند تابع مدیریت بازاری باشد. از این مهم‏تر، شرح می‏‎دهد که این گسترش مصیبت‏‎بار، ریشه در آرزومندی شهروندان برای مداخله دولت در امورشان دارد.