تجربه و طبیعت نسخۀ مبسوط و بازنگری شدۀ سخنرانیهای جان دیویی در سال1925 است.
دیویی در این کتاب رویکردش را به مسئله دانش شرح میدهد، به راهحلهای سایر نظامهای فکری برای این مسئله میپردازد و دیدگاههایش را دربارۀ رابطۀ میان جهان خارج، ذهن و دانش شرح و بسط میدهد. او در ابتدا روش فلسفی را بررسی میکند و رابطۀ متقابل میان تجربه و طبیعت را میشکافد. دیویی در چارچوب «طبیعتگراییِ تجربی» تحلیلی از تجربه، شکلگیری قانون، نقش زبان و عوامل اجتماعی در دانش، ماهیت ذهن و رابطۀ غایی میان ذهن و ماده به دست میدهد.
او در این کتاب، همچون سایر آثار فلسفی دوران پختگیاش، سعی میکند با بهرهگیری از مفهوم زبان بر شکاف دیرین میان طبیعت و تجربه پل بزند. پژوهش دیویی دربارۀ مسائل محوری فلسفه، با همۀ عمقی که دارد، بهراحتی قابل فهم است. او به موضوعات گوناگون و گستردهای میپردازد و نکات ارزشمندی مطرح میکند؛ از مردم شناسی مالینوفسکی گرفته تا گرانش، تکامل و نقش هنر. دانشمندان، فیلسوفان و علاقهمندان و پژوهشگران تاریخ تفکر از نوشتۀ این متفکر قرن بیستمی بهرۀ وافری خواهند برد.
دیویی در این کتاب رویکردش را به مسئله دانش شرح میدهد، به راهحلهای سایر نظامهای فکری برای این مسئله میپردازد و دیدگاههایش را دربارۀ رابطۀ میان جهان خارج، ذهن و دانش شرح و بسط میدهد. او در ابتدا روش فلسفی را بررسی میکند و رابطۀ متقابل میان تجربه و طبیعت را میشکافد. دیویی در چارچوب «طبیعتگراییِ تجربی» تحلیلی از تجربه، شکلگیری قانون، نقش زبان و عوامل اجتماعی در دانش، ماهیت ذهن و رابطۀ غایی میان ذهن و ماده به دست میدهد.
او در این کتاب، همچون سایر آثار فلسفی دوران پختگیاش، سعی میکند با بهرهگیری از مفهوم زبان بر شکاف دیرین میان طبیعت و تجربه پل بزند. پژوهش دیویی دربارۀ مسائل محوری فلسفه، با همۀ عمقی که دارد، بهراحتی قابل فهم است. او به موضوعات گوناگون و گستردهای میپردازد و نکات ارزشمندی مطرح میکند؛ از مردم شناسی مالینوفسکی گرفته تا گرانش، تکامل و نقش هنر. دانشمندان، فیلسوفان و علاقهمندان و پژوهشگران تاریخ تفکر از نوشتۀ این متفکر قرن بیستمی بهرۀ وافری خواهند برد.
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران