بیشتر ما موسیقی را دوست داریم ولی نمیدانیم کجای فکر ما خانه کرده است، چه نسبتی دارد-یا باید داشته باشد- با جهانبینیِ شخصی و خردورزیمان. ارتباطمان با موسیقی کمابیش حسی و حالی است تا اندیشمندانه و فکورانه.
از اینرو به نظر میرسد مطالعهی گفتوگوهای طولانی ادوارد سعید و دنیل بَرِنبُیم حتی اگر به تنهایی فقدانِ اندیشهورزیِ موسیقایی ما را جبران نکند با اقتدار جای خالیِ آن را نشان میدهد و طریقی را که میتوانیم بپیماییم به سرعت پیش پا میگذارد.
تشابهها و تناقضها دعوتی سخاوتمندانه است از دو بلد راهِ کممانند برای آموختن نسبتِ اندیشه و موسیقی در چشماندازی بسیار وسیع و بسیار دلپذیر.
از اینرو به نظر میرسد مطالعهی گفتوگوهای طولانی ادوارد سعید و دنیل بَرِنبُیم حتی اگر به تنهایی فقدانِ اندیشهورزیِ موسیقایی ما را جبران نکند با اقتدار جای خالیِ آن را نشان میدهد و طریقی را که میتوانیم بپیماییم به سرعت پیش پا میگذارد.
تشابهها و تناقضها دعوتی سخاوتمندانه است از دو بلد راهِ کممانند برای آموختن نسبتِ اندیشه و موسیقی در چشماندازی بسیار وسیع و بسیار دلپذیر.
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران