توپ لاستیکی

صادق چوبک (1295 بوشهر – 1377 کالیفرنیا )
چوبک از تاثیرگذارترین و مشهورترین نویسندگان ایران به شمار می‎رود. او را به همراه صادق هدایت و بزرگ علوی پدران داستان‎نویسی ایران نوین می‎دانند.
وی را به سبب دقت نظر در جزئی‎نگری‎ها و درون‎بینی‎ها، رئالیست افراطی و حتی گاهی طبیعت‎گرا خوانده‎اند.
در آثار چوبک هر شخصیت داستان به زبان خودش، متناسب با فرهنگ و خانواده و سن و سالش حرف می‎زند. زن زنانه فکر می‎کند و زنانه حرف می‎زند. بدین ترتیب هر یک از شخصیت‎ها به بهترین وجه شکل می‎گیرند و شخصیت‎پردازی موفقی ایجاد می‎شود که در بستر حوادث داستان، زیبایی و عمق خوشایندی به داستان می‎دهند.
او یک رئالیست تمام‎عیار بود که با منعکس کردن چرک‎ها و زخم‎های طبقه رها شده‎ی فرودست، زندگی آنان را بازتاب می‎دهد.
طبق نظر منتقدان، سیاهی‎ها و زشتی‎های جامعه در آثار او با زبانی ساده و به روشنی ترسیم شده است.