جنگ و صلح

تالستوی در سال 1863 نوشتن داستانی را آغاز کرد که بعدها «جنگ و صلح» نام گرفت. این رمان نخست به صورت پاورقی در مجله ادبی «پیک روس» با نام «1850» به چاپ رسید و با استقبال رو‌به‌رو شد. چاپ کتاب تا پایان جلد دوم به همین منوال ادامه پیدا کرد. در سال1867 این دو جلد به اضافه جلد سوم به صورت کتاب چاپ شد. اما این نسخه با پاورقی‌ها تفاوت داشت، زیرا تالستوی به شیوۀ خود آن را اصلاح و بازنویسی کرده بود. در بهار 1868 جلد چهارم هم منتشر شد. این جلد با پایان نبرد «بارادینو» تمام می‌شود. سرانجام نام رمان از «1805» به «جنگ و صلح» تغییر می‌یابد و بخش آغازین جلد پنجم در زمستان 1869 انتشار می‌یابد و بخش نخست جلد ششم نیز در همین سال به چاپ می‌رسد. در چاپ پنجم «جنگ و صلح» است که این رمان در چهار جلد ارائه می‌شود و کتاب در چاپ‌های بعدی به همین شکل باقی می‌ماند. تالستوی ابتدا جنگ و صلح را با دسامبریست‌ها آغاز کرد و سه فصل آن را نوشت؛ اما پی برد که بنایش، چنان‌که باید استحکام ندارد. به کندکاو رویدادهای پیش از آن پرداخت و به جنگ‌های ناپلئون رسید و با «جنگ و صلح» از نردبان تاریخ بالا رفت. در واقع «جنگ و صلح» توصیف جنگ‌های ملت‌های کور است که عظمتی اسطوره‌ای دارند. اما اسطوره در سرشت خود اندیشه جای دارد و اندیشۀ اسطوره‌ای هیچ‌گاه از تجربه تآثیر نمی‌پذیرد و به تکامل نمی‌رسد و همچنان ذهنیت عقلانی دور از دسترس می‌‌ماند.