خانم پالفری در کلرمانت

خانم پالفری با لحنی کم‌وبیش رؤیاپردازانه ادامه داد:«بعضی وقت‌ها، اون موقع که یه زن جوون متأهل بودم، آرزو می‌کردم آزاد باشم، آزاد و رها از قیدوبند بچه‌داری و تعهدات اجتماعی، از وظایفی که هر آدمی داره، متوجهی چی می‌گم؟ و همین‌طور از نگرانی‎هایی که دربارۀ عزیزانت داری؛ بیماری بچه‌ها و پدر و مادرهای پابه‌سن‌گذاشته و مشکلات مالی، هرکسی بعضی وقت‌ها آرزو می‌کنه از همۀ اینها فرار کنه. ولی راستش آدم نباید آرزو کنه که هیچ‌کس بهش نیاز نداشته باشه، چون این‌طور که من فهمیده‌م تنها راه آزادبودن همینه.»
بالاخره دارند الیزابت تیلر را به عنوان یک نویسندۀ مهم انگلیسی به رسمیت می‎شناسند: نویسنده‌ای بی‌نهایت نکته‌سنج، بی‌نهایت مشفق و بی‌نهایت عمیق. به‌عنوان خواننده بارهاوبارها به رمان‌ها و داستان‌های او بازگشته‌ام و از آنها لذت برده‌ام. اما به‌عنوان نویسنده هم بارها سراغ او رفته‌ام – با احساس احترام و حیرت‌زده از آثارش؛ و سعی کرده‎ام کشف کنم چطور این آثار را نوشته است.