خودآگاهی نزد هگل

رابرت پیپین که از فیلسوفان برجسته‎ی معاصر و از مفسران نامدار هگل است در این کتاب کوتاه سعی کرده است دقیقاً بر این موضوع متمرکز شود که هگل چگونه در آگاهی و خودآگاهی کانتی تغییر ایجاد می‎کند و به آن سرشت جمعی، تاریخی و عملی می‎دهد؛ یعنی چگونه جهانی که در ذهن ساخته می‎شود مبتنی بر عمل فاعل شناسا در جهان اجتماعی و تاریخی و در قبال دیگران است یا به تعبیر دیگر، چگونه بنیان شناخت نظری بر امری جمعی و عملی است. پیپین برای شرح این موضوع بر فصل چهارم کتاب پدیدارشناسی روح و مفهوم خودآگاهی در آن متمرکز می‎شود و دو حکم اساسی هگل در این فصل را موضوع این کتاب قرار می‎دهد:«خودآگاهی همان میل است» و «خودآگاهی ارضای خود را صرفا در خودآگاهی دیگر می‎یابد.»