دختر انار

می‎دانستم که کمک کردن به خانواده وظیفه‎ی بزرگ‎ترین دختر هر خانواده‎ای است، ولی وقتی را که بعد از مدرسه با خانم سعدیه می‎گذراندم فقط برای سرگرمی نبود؛ واقعاً برایم اهمیت داشت. می‎خواستم وقتی بزرگ شدم معلم شوم و چه کسی بهتر از بهترین معلم زندگی‎ام می‎توانست الگوی من باشد؟
عاشق این بودم که تخته‎ها را بشویم، زمین را جارو بزنم و در همان حال به داستان‎های دوران دانشگاهش گوش کنم. دوست داشتم موقع مرور درس‎ها و اصلاح مطالب و بررسی این که روز قبل کدام روش بهتر جواب داده بود، تماشایش کنم. من با تماشا کردنِ او خیلی چیزها یاد می‎گرفتم. چه‎طور پدرم این را نمی‎فهمید؟