درآمدی به اساطیر ایران

انسان همیشه به جهان گرداگرد خود توجه داشته است. از این رو اسطوره، بیان و نمودگاری است از “شناخت” انسان از جهان که، گذشته از صورت ظاهر، برای انسان دارای معنایی باطنی و پنهانی نیز است. اسطوره از جهان، طبیعت، خدایان، دیوها و خلاصه از زندگی مادی و معنوی انسان پیشین سخن می‎گوید.
اساطیر نه تنها رابطۀ انسان را با نیروهای مابعدالطبیعی رقم می‎زند بلکه تعیین‎کنندۀ ارتباط انسان با ادبیات، موسیقی، نقاشی، قصه‎ها و باورهای عامیانه، هنر و “معرفت” غیرعلمی است. بنابراین، جای هیچ تردیدی نیست که برای شناخت عمیق فرهنگ یک ملت نمیتوان از اساطیر آن بی‎خبر بود، چرا که اساطیر با جهان فرهنگی‎ای که بنیاد می‎گذارد تصویری از عشق و نفرت، ثروت و قدرت، امر جنسی، مرگ و ترس ترسیم می‎کند.