دل تاریکی

دل تاریکی را بزرگترین رمان‎کوتاه قرن بیستم و واقعیت فرهنگی اروپا، محکومیت روش‎های استعماری، سفر شبانه به دنیای ناخودآگاه، نمایش امپریالیسم مسیحی و… نامیده‎اند.
در دل تاریکی، کلمات بر گردِ دایره‎ای واحد می‎چرخند، در کلمات دیگر مستحیل می‎گردند و شبکه‎ای از تداعی معانی ایجاد می‎کنند و بر اثر تداعی‎ها همۀ تصاویر باهم مرتبط می‎شوند. یگانه شدن تصاویر گوناگون، دنیای دل تاریکی را با دنیای اساطیری پیوند می‎دهد.
کنراد گفته است که هدف او از نوشتن این است که خواننده را به شنیدن و حس کردن و، خاصه، دیدن وادارد. البته در چنین شنیدن و دیدنی لازم است که گوش ببیند و چشم بشنود.