دوازده صندلی

«ایلف و پتروف» را در تاریخ ادبیات روسیه باید یک نویسنده به شمار آورد، زیرا آن‌ها شهرت ادبی خود را مدیون آثاری هستند که دو نفری و با همین امضا نوشته‌اند. دو رمان آن‎ها، دوازده صندلی و گوساله‎ی طلایی، پس از گذشت پیش از نود سال همچنان جزو پرخواننده ترین آثار طنز ادبیات روسیه‎اند.
قهرمان اصلی این دو رمان، آستاپ بِندِر، نیز از محبوب‌ترین قهرمانان ادبی روسیه به شمار می‎رود. مجسمه‌ی او در بسیاری از شهرهای این کشور خودنمایی می‌کند و تکیه‌کلام‌ها و گفته‎هایش در میان مردم به ضرب‌المثل بدل شده‌اند. دوازده صندلی (1928) با واکنش بسیار سرد مقامات شوروی روبه‌رو شد، هرچند برخی از چهره‌های سرشناس، مانند ولادیمیر مایاکوفسکی، آن را ستودند. این رمان، در قالبی طنزآمیز، تصویری از اتحاد جماهیر شوروی در سال‌های نخستین شکل‌گیری‌اش ارائه می‌دهد و کاغذ‌بازی‌های بی‌معنا و زیان‌آور، شعارها و تبلیغات خشک‌اندیشانه و ابلهانه و در یک کلام سترونی اندیشه در این دوران را به باد انتقاد می‌گیرد.