گادامر مقالههای این کتاب را پس از سی سال پژوهش درباره دیالکتیک هگل نگاشته است. شناخت عمیق زبان و فلسفه یونان باستان و تسلط او بر زبان آلمانی و پیشینه فکری آن از امتیازهای وی در تفسیر آثار هگل است. اهمیتی که گادامر به ریشههای یونانی دیالکتیک هگل داده، نسبت به کسانی که منشا این دیالکتیک را فقط در بستر تاریخی دوران مدرن و فیلسوفانی چون کانت میجستند، آشکارا وی را به درکی بهتر رهنمون شده است.
در این چند مقاله مولفههای اصلی هرمنوتیک دیالکتیکی گادامر را میشود مشاهده کرد. او فرایند تفسیر را از آنچه در متن «پرسشپذیر» است آغاز میکند و میکوشد در گفتوگو با متن پاسخ آن پرسشها را بیابد. در کل، این مقالهها را میشود نمونههای خوبی از روش گادامر دانست، که در سالهای 1961 تا 1973، در زمان بلوغ آرای روششناختی او و پس از نگارش برجستهترین اثرش، حقیقت و روش، به اهالی اندیشه عرضه شده است.
در این چند مقاله مولفههای اصلی هرمنوتیک دیالکتیکی گادامر را میشود مشاهده کرد. او فرایند تفسیر را از آنچه در متن «پرسشپذیر» است آغاز میکند و میکوشد در گفتوگو با متن پاسخ آن پرسشها را بیابد. در کل، این مقالهها را میشود نمونههای خوبی از روش گادامر دانست، که در سالهای 1961 تا 1973، در زمان بلوغ آرای روششناختی او و پس از نگارش برجستهترین اثرش، حقیقت و روش، به اهالی اندیشه عرضه شده است.
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران