رابین هود

رابین گفت:« می‎بینم که تیر طلا به گردنتان آویزان کرده‎اید.»
– ازآن روز هدیه‎ام را از خودم جدا نکرده‎ام.
– باید بگویم که آن روز از متانت و صمیمیت شما خیلی خوشم آمده بود.
دختر بلند شد و به طرف شمعدان‎های دیواری رفت و قطره‎های شمع خشکیده را پاک کرد و گفت:« طعنه می‎زنید یا چاپلوسی می‎کنید؟
رابین ناخودآگاه بلند شد و گفت:« به‎هیچ‎وجه، این‎طور نیست. بیشتر وقت‎ها به شما فکر می‎کردم و همیشه، آرزو داشتم دوباره ببینمتان. گمان نمی‎کردم به این راحتی می‎توانم به دیدنتان بیایم. هرگز در خواب هم نمی‎دیدم که پدرتان…»
دختر بی‎تفاوت گفت:« درست است، حرفتان را ادامه بدهید بله، پدرم جاسوس است.»