نظام دستگاهی موسیقی ایران با عنوان «ردیف»، که با آموزش به روش سینه به سینه حفظ شده تا به دست ما رسیده است، روایتهای مختلفی دارد و هر روایت به نام استادی که راوی آن بوده نامیده میشود. ردیف میرزا عبداللَّه (1222ـ 1297هجری شمسی) قدیمیترین و معتبرترین روایت ردیف است که از او به شاگرد بلافصلش اسماعیل قهرمانی و از اسماعیل قهرمانی به نورعلی برومند منتقل شده است.
نتنویسی انجام شده در این کتاب مبتنی بر اجرای داریوش طلایی با سهتار است. اجرایی که بر اساس روایت او از ردیف میرزا عبداللَّه بنا شده است. در این نتنویسی با ابداع روشی خاص افزون بر فراگیری الگوهای ردیف، فراگیری ساختار گوشهها و ارتباط جملههای آن با یکدیگر نیز مورد توجه قرار گرفته است. روشی که از درک این موسیقی به عنوان رپرتواری منجمد میپرهیزد و به دنبال تبدیل آن به الگوهایی زاینده در ذهن هنرجو است. به دیگر سخن وظیفهی این کتاب انتقال دانش و محتوای موسیقی دستگاهی از طریق ردیف است.
داریوش طلایی خود روایتگر ردیف و از نسل چهارم موسیقیدانان پس از میرزا عبداللَّه است. او نوازندهی ممتاز تار و سهتار است و این ردیف را طی سالهای 1350ـ1356 مستقیماً نزد نورعلیخان برومند آموخته است، همچنین دورههایی از دیگر روایتهای ردیف را نزد علیاکبر شهنازی، عبدالله دوامی، یوسف فروتن و سعید هرمزی فرا گرفته. او با تحصیل در فرانسه به دانش جدید موسیقی نیز مجهز شده و کسب این دانش به او امکان داده است تا علاوهبر اجرا و درک شفاهی ردیف به پژوهش علمی در این رپرتوار دست زند. او توانسته است در مسیر این پژوهش به درک و روشی بدیع برای انتقال محتوا و ساختار ردیف نائل آید.
داریوش طلایی نوازنده، ردیفدان، پژوهشگر و مدرس دانشگاه، در سال 1331 در شهرستان دماوند و در خانوادهای موسیقیدوست به دنیا آمد. از سن یازده سالگی به فراگیری موسیقی و شرکت در هنرستان عالی موسیقی پرداخت و در سال سوم هنرستان به نواختن تار علاقمند شد. پس از پایان هنرستان، با ورود به دانشکدهی هنرهای زیبای تهران جدیتر به امر موسیقی پرداخت. پس از فارغالتحصیلی در سال 1355، به تدریس ردیف در دانشگاه تهران مشغول شد. در سال 1358 برای ادامه تحصیل به پاریس رفت و دکتری موسیقیشناسی خود را از دانشگاه نانتز فرانسه دریافت کرد. همزمان با تحصیل در فرانسه، در مرکز مطالعهی موسیقی شرق که وابسته به سوربن بود تدریس میکرد. وی یک دوره نیز برای تدریس به دانشگاه واشنگتن در سیاتل دعوت شد. او هماکنون علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، عضو هیئت علمی گروه موسیقی دانشکدهی هنرهای زیبا و همچنین دانشکدهی موسیقی دانشگاه هنر است. طلایی علاوهبر انتشار کتابهایی در حوزهی موسیقی و آلبومهای متعدد، کنسرتهای مختلفی نیز در داخل و خارج کشور برگزار کرده است.
نتنویسی انجام شده در این کتاب مبتنی بر اجرای داریوش طلایی با سهتار است. اجرایی که بر اساس روایت او از ردیف میرزا عبداللَّه بنا شده است. در این نتنویسی با ابداع روشی خاص افزون بر فراگیری الگوهای ردیف، فراگیری ساختار گوشهها و ارتباط جملههای آن با یکدیگر نیز مورد توجه قرار گرفته است. روشی که از درک این موسیقی به عنوان رپرتواری منجمد میپرهیزد و به دنبال تبدیل آن به الگوهایی زاینده در ذهن هنرجو است. به دیگر سخن وظیفهی این کتاب انتقال دانش و محتوای موسیقی دستگاهی از طریق ردیف است.
داریوش طلایی خود روایتگر ردیف و از نسل چهارم موسیقیدانان پس از میرزا عبداللَّه است. او نوازندهی ممتاز تار و سهتار است و این ردیف را طی سالهای 1350ـ1356 مستقیماً نزد نورعلیخان برومند آموخته است، همچنین دورههایی از دیگر روایتهای ردیف را نزد علیاکبر شهنازی، عبدالله دوامی، یوسف فروتن و سعید هرمزی فرا گرفته. او با تحصیل در فرانسه به دانش جدید موسیقی نیز مجهز شده و کسب این دانش به او امکان داده است تا علاوهبر اجرا و درک شفاهی ردیف به پژوهش علمی در این رپرتوار دست زند. او توانسته است در مسیر این پژوهش به درک و روشی بدیع برای انتقال محتوا و ساختار ردیف نائل آید.
داریوش طلایی نوازنده، ردیفدان، پژوهشگر و مدرس دانشگاه، در سال 1331 در شهرستان دماوند و در خانوادهای موسیقیدوست به دنیا آمد. از سن یازده سالگی به فراگیری موسیقی و شرکت در هنرستان عالی موسیقی پرداخت و در سال سوم هنرستان به نواختن تار علاقمند شد. پس از پایان هنرستان، با ورود به دانشکدهی هنرهای زیبای تهران جدیتر به امر موسیقی پرداخت. پس از فارغالتحصیلی در سال 1355، به تدریس ردیف در دانشگاه تهران مشغول شد. در سال 1358 برای ادامه تحصیل به پاریس رفت و دکتری موسیقیشناسی خود را از دانشگاه نانتز فرانسه دریافت کرد. همزمان با تحصیل در فرانسه، در مرکز مطالعهی موسیقی شرق که وابسته به سوربن بود تدریس میکرد. وی یک دوره نیز برای تدریس به دانشگاه واشنگتن در سیاتل دعوت شد. او هماکنون علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، عضو هیئت علمی گروه موسیقی دانشکدهی هنرهای زیبا و همچنین دانشکدهی موسیقی دانشگاه هنر است. طلایی علاوهبر انتشار کتابهایی در حوزهی موسیقی و آلبومهای متعدد، کنسرتهای مختلفی نیز در داخل و خارج کشور برگزار کرده است.
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران