روزگار سپری شده مردم سالخورده

“داستان روایت سرگذشت‌های تلخی است که تحت تأثیر عوامل محیطی و خشکسالی و عوامل اجتماعی می‌گذرد. این زندگی به زندگی آدم‌های این دیار پیوند خورده است. رویدادهای مهم تاریخی ایران در این رمان بر شکل‌گیری شخصیت‌های رمان بسیار تأثیر دارد. برای درک دقیق باید هریک از شخصیت‌ها تفسیر شوند. شروع بسیار قوی است. ماجرا از یک صبح نحس شروع می‌شود. پدر عبدوس قصد خروج از خانه دارد که صدای عرعر خر که نماد نحسی است، بلند می‌شود. چنان با خواندن چند خط ابتدائی در داستان پرتاب می‌شوید که خیال بیرون آمدن ندارید. داستان از زبان چندین راوی گفته می‌شود. بهترین ویژگی تغییر ظریف و ماهرانه شخصیت اول داستان در طول ماجرا است. داستانی پر از نمادهایی که خواننده را به فکر فرو می‎برد که این نوع نوشتار از مشخصه‌های نویسنده آن یعنی محمود دولت آبادی است.”