رویارویی با پاسداران مطلق گرایی

کارکرد فرهنگی فلسفه دست‏یابی به حقیقت نیست، بلکه آشکار کردن «روح حقیقت است»؛ بدین معنا که هرگز نگذاریم اشتیاق به کنجکاوی در ذهن ما فروکش کند، هرگز از پرسشگری بازنایستیم؛ حتی در مورد مسائلی که بدیهی و قطعی به نظر می‏‎آیند، همواره درایت ظاهرا تام و تمام «عقل سلیم انسانی» را به چالش بطلبیم، همیشه فرض را بر این بگذاریم که ممکن است «صورت دیگری» از آنچه ما مسلم و قطعی می‏‎پنداریم وجود داشته باشد، و هرگز فراموش نکنیم که هنوز پرسش‏‎هایی یافت می‎‏شوند که فراسوی افق دید منطقی دانش قرار دارند و با این حال، اهمیتی تعیین‏‎کننده برای ادامه حیات و بقای نوع بشر دارند. فیلسوفان نه بذر می‏‎کارند و نه چیزی درو می‏‎کنند، آنان صرفاً زمین را شخم می‎‏زنند. فیلسوفان حقیقت را کشف نمی‏‎کنند، ولی ما به آنان نیاز داریم تا ذهن را زنده و قوه‏ی فهم را فعال نگه دارند و در مواجهه با پرسش‏‎های ما، پاسخ‏‎های امکان‏پذیر متفاوتی را با ما در میان بگذارند.