زندگی میکل آنژ

مردان بزرگ به قله‎های رفیعی می‎مانند که هرچند از باد تازیانه می‎خورند و در ابرهای غیرگون فرو می‎روند آدمی بر بلندی‎شان بهتر و عمیق‎تر نفس می‌کشد، پلیدی‎های دل را در پاکی و لطافت هوای‎شان فرو می‎شوید و چون ابرها به یک‎سو روند خود را بر نوع بشر مسلط می‌بینند.
آری، چنین بود کوه عظیمی که بر فراز ایتالیای رنسانس سر به آسمان می‌سود و ما اکنون نیمرخ طوفان زده‎اش را می‌بینیم که در افق دوردست از برابر دیدگانمان دور می‌شود.
میکل آنژ از جمله کسانی بود که در آتش رنج سوخته‎اند، در وجودش نیرویی بود که وی را به پیکار وا می‎داشت و در این پیکار هم پیروز می‎شد.