زیبایی

راجر اسکروتن فیلسوف انگلیسی، در کتاب زیبایی به مسئله‎ی رنگ باختن زیبایی در زندگی انسان معاصر و بحران‎های برآمده از آن می‎پردازد. او در این کتاب برای پاسخ دادن به چیستی زیبایی خود را به ارائه‎ی تعریف یا نظریه‎ی واحدی درباره‎ی زیبایی محدود نمی‎کند و در انتهای کتاب اعتراف می‎کند که هیچ تعریف جامعی از زیبایی ارائه نکرده است. اسکروتن چهار حوزه‎ی زیبایی، زیبایی انسانی، زیبایی طبیعی، زیبایی روزمره و زیبایی هنری را از هم متمایز می‎کند و هر فصل را به یکی از این حوزه‎ها اختصاص می‎دهد نویسنده در سرتاسر کتاب بارها و بارها به این ادعا بازمی‎گردد که زیبایی نه امری ذهنی، بلکه ارزشی واقعی و همه‎شمول است که در طبیعت عقلانی انسان ریشه دارد و در شکل بخشیدن به جهان انسانی نقشی ضروری ایفا می‎کند. او برای اثبات این ادعا نه به تبیین تاریخی می‎پردازد و نه به ارائه‎ی تبیینی روان‎شناختی یا تکاملی از حس زیبایی بلکه رویکردش کاملاً فلسفی و منابع اصلی استدلال‎هایش آثار فیلسوفان است.