ساختار ملودی در موسیقی ایرانی

کتاب ساختار ملودی در موسیقی ایرانی رویکردی متفاوت به موضوع ساختمان موسیقی ایرانی دارد. بسیاری از مطالعات سده¬ی اخیر به صورت سنتی تمرکز خود را بیشتر بر مطالعه¬ی الگوی فواصل اصوات و مدهای شکل دهنده¬ی آوازها و دستگاه¬ها قرار داده¬اند. این در حالی است که بی¬اغراق ملودی در ساختار موسیقی ایرانی بارزترین نقش را بازی می¬کند؛ تا بدان حد که کم‎توجهی به آن منجر به گسسته شدن پیوند شنونده¬ی ایرانی با این موسیقی می¬شود. هویت موسیقی ایرانی بر خلاف آنچه در وهله¬ی اول به نظر می¬رسد مرهون نسبت فواصل اصوات نیست بلکه در واقع کیفیت ملودی¬ها و ریتم¬ها است که موسیقی ایرانی را برای شنونده¬ی آن آشنا و مرتبط به هویت خویش می¬کند.
این کتاب شامل دو بخش اصلی است: در بخش نخست «ساختار فرمال ملودی در موسیقی ایرانی» و در بخش دوم «جنبه¬های انسانی ملودی در موسیقی ایرانی» از دو زاویه دید «شنوندگان» و «ملودی پردازان» بررسی می¬شود.