سال رویاهای خطرناک

این کتاب می‌کوشد به پیشبرد «نقشه برداری شناختی» از منظومه جهان معاصر کمک کند و پس از ارائه توصیفی کوتاه از ویژگی‌های اصلی سرمایه‌داری معاصر، طرحی کلی از خطوط اصلی ایدئولووژی مسلط به دست دهد، آن هم با تمرکز بر پدیده‌های ارتجاعی (و مشخصا شورش‌های پوپولیستی) که در واکنش به تخاصم‌های اجتماعی سر بر می‌آورند.
نیمه دوم کتاب به دو جنبش رهایی بخش بزرگ 2011- بهار عرب و جنبش اشغال وال استریت-می‌پردازد و پس از آن، از خلال بحثی درباره سریال وایر، با این پرسش دشوار درگیر می‌شود که چگونه می‌توان با سیستم مبارزه کرد و به فرایند‌های پیشرفته و پیچیده آن دامن نزد.
وقایعی مانند جنبش اشغال وال استریت و بهار عرب و تظاهرات در یونان و اسپانیا و نظایر آن را باید نشانه‌هایی از آینده تعبیر کرد. به عبارت دیگر، باید روی گردانیم از منظر تاریخی گرایانه معمولی که یک واقعه را از طریق زمینه و پیدایش آن درک می‌کند. طغیان‌های رهایی بخش رادیکال را نمی‌توان این گونه درک کرد: به جای تحلیل آن‌ها به عنوان بخشی از پیوستار گذشته و حال، باید آن‌ها را در منظر آینده بیاوریم وهمچون تکه پاره‌هایی محدود و کج و معوج (و گاه حتی منحرف) از یک آینده اتو‌پیاپی در نظر بگیریم که به منزله پتانسیلی پنهان در حال حاضر نهفته است.