سخت پوست

ساناز اسدی(1365)، نویسنده و نمایش‎نامه‎نویس اهل قائم‎شهر، در دانشگاه هنر تهران تئاتر خوانده. اولین کتابش، مجموعه داستان نیازمندی‎ها، خبر از نویسنده‎ای داد که قصه‎ی آدم‎های درمانده را خوب می‎نویسد. آدم‎هایی که جهان به آن‎ها تحمیل شده. اما سخت‎پوست اثری درباره‎ی پدر است. درباره‎ی رفت‎وبازگشت‎های مکرر پدر، درباره‎ی بارانی که بند نمی‎آید و عکس‎هایی که از حافظه نمی‎‎رود. کتاب با بارانی سیل‎آسا در شمال ایران آغاز می‎شود، بارانی که باعث می‎شود خاک رَم کند و گورستانی را پس بدهد. از جمله قبر«داوود» را، پدر راوی داستان که به اشکال گوناگون سرنوشتش با آب گره خورده است. این اتفاق داستان را جان می‎بخشد، زمان باز می‎گردد و با مردی همراه می‎شویم که عادت‎های عجیب‎وبازگشت‎های مدام دارد…ساناز اسدی، باضرباهنگی درست و فصل‎هایی کوتاه و با استفاده از قاب‎هایی که به قالب عکس نزدیک‎اند، روایتی خواندنی و شاعرانه می‎سازد از فقدان و خاطره که در هر قدمش برای مخاطب فرصتی تازه فراهم می‎آورد تا قهرمانش را تجسم کند. استعاره‎ی بزرگ این ماجرا فقدان و بازگشت مدام پدران در تاریخ ماست.