سه پژوهش در جامعه شناسی هنر

ماکس رافائل شاگردِ هنرشناس و مورخ بزرگ هنر، هاینریش ولفین بود و کتاب حاضر با همه‎ی فشردگی و پیچیدگی آن، یکی از بهترین درآمد‎ها به اندیشه‎ی رافائل است. مقاله نخست، « پرودون و جامعه شناسی هنر» نقدی است بر نظریه زیبا شناختی پرودون، که ضمن آن، او به توضیح دیدگاه‎های خود درباره‌ی نقش ویژه و کارکرد رابطه میان قوای گوناگون انسان، ماهیت«ایده‌ی» هنری، رابطه‎ی فراورده‌ی ایدئلوژیک و تمایز میان قلمروهای هنر، علم و فلسفه می‎پردازد. در مقاله‌ی دوم، «نظریۀ مارکسیستی هنر»، او اصول ماده باوری تاریخی را درباره‎ی آنچه در آن هنگام تازه‎ترین و پیشرفته‎ترین نمونه‎های هنر بود به کار می‎بندد. در این جا علم، علم تاریخ و نقدهنری در پیوند با یکدیگر نظریه علمی پدید می‎آوردند که در برابر آنوع جامعه شناسی هنر که از روش تاریخی و دیالکتیکی بی‎بهره است قرار می‎گیرد.
در مقاله سوم«پیکاسو»، رافائل به بررسی چگونگی تکامل هنری پیکاسو می‎پردازد. در این مقاله اوشرایط مادی و ایدئولوژیکی را که بر پیکاسو تـاثیر گذاشته‎اند بررسی می‎کند، و نشان می‎دهد که پیکاسو چگونه نسبت به این شرایط واکنش نشان داده است.