اما سرانجام چرا ناگزیریم، آنچه هستیم، آنچه میخواهیم و نمیخواهیم را چنان بلندآوا، و تا بدان حد آتشین و مشتاق بگوییم؟ اگر سردتر، دورتر، هوشمندتر و بلندتر بنگریم؛ میگوییم، چگونه باید چیزی در میانمان گفته آید، چنان نهان گفته آید، که تمامی جهان، آن را نشنود، که همۀ جهان ما را نشنود! پس بیش از همه آن را آهسته میگوییم…
(بخشی از متن)
(بخشی از متن)
نظرات کاربران
فاقد نظر کاربران